De bok van Siddeburen

In 1978 werd aan de Oudeweg een stenen bok onthuld,
gemaakt door Ton van Dijk.
Dit is de bok uit het volgende "trijntje Fop" -gedicht
van Kees Stip  (1913-2001)

 

In Siddeburen was een bok
die machtsverhief en worteltrok.
Die bok heeft onlangs onverschrokken,
waarna hij zonder ongerief
zich weer in het kwadraat verhief.
Maar 't feit waardoor hij voort zal leven
is, dat hij achteraf nog even
de massa die hem huldigde
met vijf vermenigvuldigde.

Eind jaren ,zestig stond er al een ander beeld van een bok bij
feestzaal Tivoli eveneens in Siddeburen.  Deze bok, zonder
verwijzing naar Kees Stip, werd gemaakt door Andries Najer.

Overigens heeft Kees Stip tijdens de Tweede Wereldoorlog o.a.
In Siddeburen ondergedoken gezeten.

 

Siddeburen: 


Slochteren, in de Nederlandse provincie Groningen.
Het dorp telt 3248 inwoners (d.d. 15 mei 2006) en is daarmee
qua inwoneraantal het grootste dorp van de gemeente.

Siddeburen wordt in de dertiende-eeuwse kloosterkronieken
van de abten Emo en Menko van het klooster Bloemhof te
Wittewierum vermeldt als Sigerdachurke.
Deze Oudfriese naam betekent 'de kerk van Siegerd'.
In de veertiende eeuw werd de plaats ook wel aangeduid met
de naam Syerdeberth, hetgeen de buurt van Sierd betekent.

In het centrum van het dorp staat de hervormde kerk, die geheel
is gebouwd in romaanse stijl.
Het oudste gedeelte van deze kerk dateert uit het begin van de
dertiende eeuw en is te herkennen aan de grijze tufstenen.
Later in de dertiende en misschien begin veertiende eeuw werd
de kerk uitgebreid en werden er rode bakstenen gebruikt.
Aan de Oudeweg staat de in 1912 gebouwde gereformeerde kerk,
die bijna identiek is aan de (later gebouwde) vrijgemaakte kerk
in Schildwolde.

In het dorp Siddeburen heeft ook een borg gestaan, het Ufkenshuis,
welke in 1705 werd gesloopt.
Ook ten oosten van het dorp heeft nog een borg gestaan,
namelijk het Eelshuis.
Deze laatste borg maakte eigenlijk deel uit van een volwaardig
kerkdorp dat ten oosten van Siddeburen heeft gelegen en
waarvan niets meer over is.
Dit dorp heette Oostwold en heeft naar alle waarschijnlijkheid een
grote romanogotische kerk gehad.

Ten zuiden van Siddeburen loopt de Siepsloot, die de grens vormt
tussen Fivelingo en het Oldambt.
Het bijzondere van deze middeleeuws politieke grens is dat deze
tot op de dag van vandaag ook een taalgrens is.
Ten zuiden van de Siepsloot wordt de Oldambtster variant van
het Gronings gesproken, terwijl aan de noordkant een noordelijke
variant van het Gronings wordt gesproken.
Deze variant wordt eigenlijk op kleine verschillen na in het gehele
Fivelingo gebied gesproken.

Van 1929 tot 1942 had Siddeburen een eigen station aan het
Woldjerspoor.
Dit traject liep van de stad Groningen naar Delfzijl.

 

Sibboerster Volkslaid

Woar je kieken, woar je t zuiken
t Wold dat blift toch altied schoon
mor van aal dij riege dörpen
het oans Sibboern wied de kroon.
Mooie hoezen flinke winkels
grode ploatsen vruchtboar laand
aalmoal t waark van stoere krachten
iezern wil en vaste haand.

Refraain:
Kört van kop en roeg in toal
zo is t volk van laand en loug
gain poehaai mor allemoal
kerels achter peerd en ploug
en is t knooien zo laank as t licht
t volk van Sibboern dut zien plicht.

d'Olle toren graauw en groeterg
zigt geslachten komen... goan
eerst bie schoul t is aalmoal jonkhaid
din veur t lest op kerkhofloan
rusteg kikt hai over t dörp hin
zigt hou t volk doar leeft en stridt
t volk van Sibboern ain van zinnen
roeg van bolster, blaank van pit.

Refraain:

Woar ik zwaarf of woar ik deelstriek
Sibboern blift mien nummer ain
altied denk ik aan mien waigstee
aan mien dörpke knuuterg klain
alles kin in t leven verslieten
mor de bliedschop van mien jeugd
in het dörpke woar ik speulde
dat is t wat mie aalweg heugt.

Refraain:

In 1947 schreven deur: Gerhard Tuinema.